"It’s the food industry, stupid."
“It’s the economy, stupid.” Met die inmiddels legendarische uitspraak herinnerde James Carville, strateeg van de presidentscampagne van Bill Clinton in 1992, zijn team eraan dat ze zich moesten focussen op wat de Amerikaanse kiezer het meest bezighield: de economische situatie en de impact daarvan op de eigen portemonnee. Meer dan dertig jaar later is een gelijkaardige boodschap op haar plaats. De voedingsindustrie, een van de fundamenten van onze economie en welvaart, verdient opnieuw een prominentere plaats op de politieke agenda. Te vaak wordt vergeten hoe cruciaal onze sector is voor groei, werkgelegenheid en strategische autonomie.
De situatie is zorgwekkend
De oorlog in het Midden-Oosten en, in bredere zin, de geopolitieke context zorgen voor een toenemende druk op de prijzen van energie, transport en verpakkingen, evenals op grondstoffen.
Uit een eerste enquête die Fevia begin april 2026 onder haar leden heeft gehouden, bleek al hoe ernstig de situatie is:
- Alle voedingsbedrijven worden getroffen
- De stijgende kosten worden voorlopig niet doorberekend in de verkoopprijzen
- De winstgevendheid staat zwaar onder druk, met gevolgen voor investeringen en werkgelegenheid
Een tweede lopende enquête zal de grote impact op de voedingsbedrijven waarschijnlijk bevestigen.
Op weg naar een krimp van de werkgelegenheid?
De voedingsindustrie is de grootste industriële werkgever van ons land, met bijna 103.000 banen. De voorspellingen van onze enquête op het vlak van werkgelegenheid beginnen echter al werkelijkheid te worden.
Zo ontving de VDAB (overheidsinstantie voor werkgelegenheid en beroepsopleiding in Vlaanderen) in mei slechts 344 vacatures van bedrijven uit de voedingssector. Dit is het laagste aantal in meer dan 5 jaar (augustus 2020). Dit cijfer bevestigt de vertraging op de arbeidsmarkt die we sinds het laatste kwartaal van vorig jaar waarnemen.
De voedingsindustrie hoog op de agenda zetten
Als politici echt iets willen doen aan de zorgen van de burgers (met name koopkracht en werkgelegenheid) moeten ze erkennen dat deze kwesties grotendeels samenhangen met de voedingsindustrie.
Zorgen voor betaalbare energie die de transitie vergemakkelijkt, eerlijke handelspraktijken voor iedereen, een coherent fiscaal kader, een echt ondersteunend beleid voor verpakkingen, een pragmatische en constructieve aanpak van het milieu- en voedselveiligheidsbeleid, duidelijke steun voor O&O in de voedingssector, een echt solide partnerschap op het gebied van voeding en gezondheid, dat is een duidelijke keuze maken: de voedingsindustrie weer centraal stellen!
